اقدامات احتیاطی برای عملیات پهلوگیری و باز کردن کشتی:

1. کاپیتان باید یک محاسبه کلی داشته باشد و قبل از عملیات مقدمات مربوطه را انجام دهد. در عمل، فرد باید آرام و خونسرد بماند، بدون اینکه عمداً به دنبال کمال در یک حرکت باشد. با این حال باید مراقب و جسور بود، مشکلات را با حساسیت مشاهده و کشف کرد، همیشه کشتی را در موقعیت مساعدی قرار داد تا حداکثر فضای مانور را به دست آورد و به طور مستمر با توجه به محیط و عوامل داخلی و خارجی در زمان اجرا بررسی و تنظیم کرد. اقدامات احتیاطی برای پهلو گرفتن و بازنشستگی:
2. با عملکرد مانور شناور آشنا شوید. (تغییر جهت، عملکرد سرعت متغیر، اینرسی، عملکرد توقف، اندازه دایره چرخش، حداقل سرعت قابلیت رانندگی، کیفیت اثر فرمان، اندازه اسب بخار موتور اصلی، شرایط کار، سرعت پاسخ موتور اصلی به ساعت ماشین و ...). بهترین کار این است که بر داده های نظری تسلط داشته باشید و با توجه به شرایط بار مختلف، برای آزمایش و تأیید زمان صرف کنید.
3. با شرایط بندر آشنا شوید. اطلاعات مربوطه باید تا حد امکان جمع آوری شود. صرف نظر از درخواست یا عدم درخواست برای خلبانی، قبل از رسیدن به بندر، باید کتاب ها و مواد مربوطه را مطالعه کرد و با آبراه، عمق آب، شرایط شناورها، درک بندر و درک منطقه چرخش آن، منطقه لنگر انداختن، مطالعه و آشنایی دقیق با آن انجام داد. ، و موانع ناوبری. کاپیتان نه تنها باید خود با بندر آشنا باشد، بلکه باید به خلبانان یادآوری و کمک کند تا با هم با آن آشنا شوند. با حوض آشنا شوید. به جهت، ساختار، طول، عمق آب اسکله، وجود موانع در جلو و عقب، اندازه موانع اسکله، و عرض سطح رودخانه اسکله یا وضعیت بندر تسلط داشته باشید. با در نظر گرفتن زوایای باد، جریان و اسکله، تأثیر آب کم عمق بر مانور را در نظر بگیرید. درک کنید و مشاهده کنید که آیا قایق های کاری یا اثرات لایروبی وجود دارد یا خیر.
4. تأثیر جریان باد را برآورد کنید. جهت و سرعت جریان اساساً منظم و قابل پیش بینی است و تأثیر بالقوه جریان بر روی کشتی باید کاملاً پیش بینی شود (مگر اینکه یک بندر آب آرام باشد که تحت تأثیر جریان قرار نگیرد). هنگام استفاده از فشار جریان برای داک، باید به استفاده معقول از فشار جریان توجه شود. باید به تأثیر جریان در ورود و خروج کشتی ها و همچنین پهلوگیری و خروج آنها از اسکله توجه شود، به ویژه زمانی که کشتی با سرعت کم کار می کند. هنگام مواجهه با جریان های متقاطع، کشتی ها را نباید به راحتی گرفت، به ویژه هنگامی که کشتی های بزرگ یا با کشش زیاد در اسکله پهلو می گیرند یا می چرخند. استفاده منطقی از جریان اسکله های دور از اسکله می تواند یدک کش ها را نجات دهد و سود زیادی داشته باشد. اما استفاده نادرست اغلب منجر به رنج عمیق می شود. تأثیر جریان باید با وضعیت فعلی ترکیب شود، مانند اینکه آیا ساختار اسکله جامد یا توخالی است، آیا در یک خم طبیعی قرار دارد یا اینکه موقعیت آن به راحتی تخلیه می شود، عمق آبراه و اسکله، جغرافیایی. شرایط، شرایط طبیعی و اندازه جزر و مد در آن زمان.
5. در هنگام ورود یا خروج از بندر یا پهلوگیری نیز باید به تخمین تاثیر باد توجه کرد. کناره کشتی کانتینری به شدت تحت تأثیر باد قرار می گیرد، به خصوص زمانی که کانتینرهای خالی کاملاً بارگیری شده باشند و آبکشی زیاد نباشد. معمولاً فشار باد گاهی از فشار جریان بیشتر می شود. بادهای شدید، به ویژه بادهای متقاطع قوی، چیزی نیست که یدک‌کش‌ها بتوانند بر آن غلبه کنند و همین امر در مورد کشتی‌هایی که با سرعت پایین حرکت می‌کنند نیز صدق می‌کند. علاوه بر این، توجه به این نکته مهم است که باد ممکن است غیرقابل پیش بینی باشد و ممکن است در داخل بندر، خارج از بندر، در اسکله و در آبراه یکنواخت نباشد. تاثیر باد بر انحراف کشتی باید در ارتباط با شرایط بارگیری و منطقه باد کشتی در نظر گرفته شود. در طول پهلوگیری و فرود آمدن، باید به تأثیرات جریان های باد متغیر و فشار ترکیبی جریان های باد بر قابلیت مانور توجه شود. اگر مطمئن نیستید، باید آرام فکر کنید و موقتاً دوری کنید. 6. کاربرد یدک کش
قدرت و کمیت یدک‌کش‌ها باید بر اساس جابجایی کشتی، شرایط آب و شرایط آب و هوایی فعلی تنظیم شود. انتخاب معقول نقاط و موقعیت های نیروی بکسل باید در حین استفاده انجام شود و کیفیت کابل بکسل باید در نظر گرفته شود. هماهنگی و تماس با کاپیتان یدک کش باید انجام شود تا قصد عملیات را اعلام کند و بهترین همکاری را برای به حداکثر رساندن اثربخشی آن جستجو کند. موقعیت یابی اولیه قایق های یدک کش مهم است و استفاده مناسب بسیار مهم است.
7. کاربرد لنگرها
لنگر نماد قدرت و سپر کاپیتان است. نزدیک شدن و خروج از بندر بدون آماده سازی لنگر توصیه نمی شود. کاپیتان باید درک روشنی از عملکرد لنگر، سرعت بلند کردن لنگر و نیروی شکستن زنجیر داشته باشد. لازم است به تدریج در مورد عمق و آبکشی آب در آن زمان، انتخاب نقاط لنگر و طول زنجیرهای شل، تجربه و تجربه جمع آوری شود.
8. استفاده از وسایل کمک ناوبری در کشتی
رادار، به خصوص آنهایی که دارای ARPA هستند، یک دستیار قدرتمند برای کاپیتان است. همچنین سنسورهای عمق، لاگ متر، نمودارهای دریایی الکترونیکی، GPS و غیره وجود دارد که برای تخمین فاصله، درک عمق آب، سرعت کشتی، سرعت جریان، بررسی اشیا و شناسایی موقعیت کشتی در هنگام ورود و خروج به بنادر بسیار راحت و مفید هستند. .
9. تاثیر نقاط کور
10. برآورد منطقه چرخش
در صورت چرخش در اسکله، عموماً با کمک دو یدک‌کش، مساحت آبی کاپیتان باید 1.5 برابر و با کمک یک یدک‌کش، 1.7 برابر مساحت آبی کاپیتان باشد. خواه بندر جینگشوی باشد یا بندر لیوشویی، تا زمانی که شرایط هواشناسی به خصوص بد نباشد. امکان کار در محل وجود دارد. اگر مطمئن نیستید، برای تکمیل عملیات به منطقه چرخش تعیین شده بروید.
11. ضروریات عملی و اقدامات احتیاطی
هدف اصلی پهلوگیری و خروج کشتی از اسکله کنترل سرعت و جهت، هم ترازی سرعت و موقعیت، زاویه پهلوگیری و سرعت جانبی (طولی) پهلوگیری است. نکته کلیدی برآورد دقیق وضعیت در آن زمان است که به طور کلی با کمک یدک‌کش‌ها یا پیشران‌های جانبی موجود به دست می‌آید. با این حال، برخی از اسکله‌های بندری اغلب به یک شکل تحت تأثیر قرار می‌گیرند و معمول است که اسکله‌های خود را به‌موقع تخلیه نکنند یا کمتر از ۱۲۰ درصد موانع داشته باشند. یا ممکن است جرثقیل ساحلی طبق مقررات به درستی جابجا نشود و یدک کش برای مدت طولانی در جای خود قرار نگیرد. کاپیتان باید با آرامش پاسخ دهد.