مقدمه ای بر ستون های پهلوگیری

ستون پهلوگیری بر اساس ظرفیت اسکله و نوع ساختار اسکله طراحی و انتخاب شده است تا الزامات استفاده ایمن، قابل اعتماد و راحت برای عملیات پهلوگیری، پهلوگیری، جابجایی و چرخش کشتی را برآورده کند. ستون مهار از یک پوسته، میله های لنگر، مهره ها، واشرها، صفحات لنگر و پرکننده های هسته ستون تشکیل شده است. ستون مهار به چدن (HT200) و فولاد ریخته گری (ZG230-450) با مشخصات و مدل های 50KN-2000KN تقسیم می شود.
با توجه به استفاده، ستون های پهلوگیری معمولی، ستون های مهار طوفانی، ستون های مهار آزمایشی و غیره وجود دارد.
موقعیت مرکز ستون پهلوگیری معمولی به طور کلی حدود {{0}} است.5-0.8 متر از خط مقدم فاصله دارد، که بسیار نزدیک است و به راحتی توسط کشتی ها مورد اصابت قرار می گیرد. آنها نزدیک می شوند یا ترک می کنند و کار با کابل ایمن نیست. عقب ماندن بیش از حد ممکن است عملکرد ماشین آلات بارگیری و تخلیه را مختل کند و به کابل آسیب برساند. برای اسکله های تعمیر کشتی Yizhuang و کشتی، به دلیل وجود جعبه های برق و سایر امکانات در جلو، لازم است که ستون های پهلوگیری کمی دورتر از خط لبه جلویی قرار گیرند، تقریباً 0.{{4} }.0 متر.
ستون پهلوگیری طوفان برای پهلوگیری کشتی ها در هنگام طوفان استفاده می شود و عموماً در پشت اسکله قرار دارد. برخی بنادر به دلیل احتمال محدود مواجهه با طوفان یا این واقعیت که کشتی ها در هنگام بادهای شدید در بندر پناه نمی گیرند، ستون های پهلوگیری طوفان ندارند. در برخی بنادر به منظور جلوگیری از کارکرد ماشین آلات حمل و نقل بارگیری و تخلیه، ستون های پهلوگیری طوفانی در پشت اسکله تعبیه نمی شود. در عوض، اندازه ستون های پهلوگیری معمولی افزایش می یابد تا حتی در بادهای شدید قابل استفاده باشد.